بیوگرافی ویلیام وایلر ، کارگردانی که ۱۲ بار نامزد دریافت اسکار بهترین کارگردانی شد

-ویلیام وایلر : تولد ۱ ژوئیه ۱۹۰۲ در مولهاوزن ، آلزاس ، آلمان – درگذشت ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۱ در لوس‌آنجلس ، کالیفرنیا ، آمریکا

ویلیام وایلرویلیام وایلر روز اول جولای ۱۹۰۲ در آلمان (محل تولد او هم اکنون بخشی از فرانسه به حساب می آید) از پدری سوئیسی و مادری آلمانی متولد شد و روز ۲۷ جولای ۱۹۸۱ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.

وایلر توانست با استفاده از نبوغ فیلم‌سازی، پله‌های پیشرفت را از تمیز‌کردن صحنه‌های فیلم در کمپانی “یونیورسال” تا خلق شاهکار «بن‌هور» و ۱۲ بار نامزدی اسکار طی کند.

وی در تاریخ ۸۴ ساله جوایز آکادمی اسکار، ۱۲بار نامزد دریافت جایزه‌ بهترین کارگردانی شد که از این حیث، رکورد دست‌نیافتنی را خلق کرد.

وی در ۲۲ سالگی وارد لس‌آنجلس شد و به‌عنوان دستیار سوم کارگردان، فعالیت خود را در دنیای سینما آغاز کرد. «ویلیام وایلر» در سال ۱۹۲۵ جوان‌ترین کارگردان کمپانی “یونیورسال” برای ساخت فیلم‌های وسترن نام گرفت و در سال ۱۹۲۸ شهروندی آمریکا را دریافت کرد.

«ویلیام وایلر» در دهه‌ ۳۰ با ساخت آثار جذابی چون «دام عشق»(۱۹۲۹)، «جهنم قهرمانان»(۱۹۳۰) و «ساحره‌ خوب»(۱۹۳۵) توانست جایگاه‌اش را در هالیوود استحکام بخشد.

وی پس از قطع همکاری با کمپانی “یونیورسال”، همکاری بلند‌مدتی را با «ساموئل گلدوین» آغاز کرد که ماحصل آن خلق آثار کلاسیک و موفقی چون «این سه ‌نفر»(۱۹۳۶)، «پایان مرگ‌بار»(۱۹۳۷)، «بلندی‌های بادگیر»(۱۹۳۹)، «وسترنر»(۱۹۴۰)، «روباه‌های کوچک»(۱۹۴۱) و «بهترین سال‌های زندگی ما»(۱۹۴۶) بود.

وی دراین مدت چهاربار نامزد اسکار بهترین کارگردانی شد که اولین آنها در سال ۱۹۳۷ برای فیلم «Dodsworth» بود.

«ویلیام وایلر» برای اولین‌بار در سال ۱۹۴۲ برای فیلم «خانم مینی‌ور» موفق به کسب اسکار بهترین کارگردانی شد. بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ وی در نیروی هوایی ارتش آمریکا مشغول به فعالیت شد و در این سال‌ها دو اثر مستند نیز ساخت.

«ویلیام وایلر» پس از بازگشت از جنگ، فیلم «بهترین سال‌های زندگی ما» را ساخت که دومین جایزه‌ اسکار بهترین کارگردانی را در سال ۱۹۴۷ برای او به‌همراه آورد. این فیلم شخصی‌ترین فیلم اوست که سال‌های جدایی‌اش از خانواده‌ و حضور در جنگ را نشان می‌دهد.

پس از پایان جنگ، «ویلیام وایلر» ساخت آثار تحسین‌برانگیزش را ادامه داد. «وارثه»(۱۹۵۳) و «ترغیب دوستانه»(۱۹۵۶) که نخل طلای کن را کسب کرد،‌ ادامه موفقیت‌های او بودند.

egycayahielm03aff9naekindeqاما شاهکار سینمایی «ویلیام وایلر» که از برجسته‌ترین آثار سینمای جهان است، مطمئنا فیلم «بن‌هور» است که در سال ۱۹۵۹ به سینما آمد. این فیلم در همان سال موفق به کسب ۱۱ جایزه‌ اسکار شد و این رکورد تا سال ۱۹۹۷ که توسط فیلم «تایتانیک» شکسته شد، باقی ماند. «وایلر» برای این فیلم سومین اسکار بهترین کارگردانی را نیز به‌دست آورد.

در تمام ادوار تاریخ‌ هالیوود، فیلم‌های «ویلیام وایلر» بیشترین تعداد جوایز و افتخارات سینمایی را برای بازیگران و هنرپیشه‌های آن به‌همراه آورده است. خود او در سال ۱۹۶۵ جایزه‌ اسکار افتخاری را برای خدمات‌اش به سینما کسب کرد.

از دیگر ساخته‌های «ویلیام وایلر» می‌توان به «ساعت کودکان»(۱۹۶۱)، «کلکسیونر»(۱۹۶۵) و «دختر بامزه»(۱۹۶۸) اشاره کرد.

بن هور ، فیلمی که ۱۱ جایزۀ اسکار را به خود اختصاص داد
بِن-هور (به انگلیسی: Ben-Hur) فیلمی حماسه‌ای-درام به کارگردانی ویلیام وایلر محصول سال ۱۹۵۹ است. بن هور، یکی از پر آوازه‌ترین و با شکوه‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما به شمار می‌رود. بن هور نامزد دریافت ۱۲ جایزه اسکار بود و در نهایت موفق به کسب ۱۱ جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شد که این یک رکورد در دریافت جوایز اسکار تا سال ۱۹۹۷ برای این فیلم بود. بن هور اقتباسی از رمانی به همین نام نوشتهٔ لو والاس است. بن هور از جانب بنیاد فیلم آمریکا به عنوان دومین فیلم برتر ژانر حماسی تاریخ سینما معرفی شد.

لیو والاس، ژنرال جنگهای شمال و جنوب آمریکا، در دهه‌های آخر قرن نوزدهم دست به نگارش داستانی زد تا پوچی و بطالت مسیحیت را به‌اثبات برساند. او به تحقیقاتی تاریخی مفصلی همت گماشت و در ضمن می‌بایست متن انجیل را بخواند تا ثابت کند که عیسای ناصری شخصیتی موهوم و افسانه‌ای بیش نبوده است. اما هر چقدر مطالعاتش را ادامه داد و صفحات بیشتری به کتاب خود افزود، بیشتر متقاعد شد که عیسای ناصری نه‌تنها شخصیتی تاریخی، بلکه یگانه نجات‌دهنده بشریت بوده است. او در اثر این تحقیقات، به عیسی مسیح ایمان آورد. او در این میان، چهار فصل از کتاب خود را نوشته بود. اما تلاشهای خود را بی‌ثمر نگذاشت، بلکه مسیر داستان را تغییر داد و شاهکاری آفرید که تبدیل شد به پرفروش‌ترین کتاب آن روزگار. نام آن را نیز به‌افتخار سَروَر جدید خود، گذاشت: “بن‌هور، داستانی از مسیح.

چیزی نگذشت که این کتاب به روی صحنه‌های نمایش رفت، نمایشهایی که در آن از اسبها و ارابه‌های واقعی استفاده می‌شد. وقتی صنعت سینما شروع به شکوفایی کرد، فیلمی ابتدایی بر اساس این کتاب ساخته شد (۱۹۰۵). پس از تکامل یافتن این صنعت، فیلمی تمام‌عیار اما صامت بر اساس این داستان ساخته شد (۱۹۲۵) که به‌حق می‌توان گفت صحنه ارابه‌رانی آن چیزی از نسخه ۱۹۵۹ آن کم ندارد. و بالاخره، در سال ۱۹۵۹، این داستان به‌صورت ناطق و رنگی، و به‌عنوان اولین فیلم ۷۰ میلیمتری و صدای استریوفونیک ۶ باندی اکران سینماها را فتح کرد.

تهیه این فیلم دو سال به‌طول انجامید. ابتدا می‌بایست قسمت‌هایی از شهر اورشلیم بازسازی شود. تهیه‌کننده این فیلم، سام زیمبالیست، استودیوی چینه‌چیتای رُم را انتخاب کرد و تمام فیلم را در حوالی این استودیو تهیه کرد که ۱۵ هزار طرح مختلف در مساحتی بیش از ۳۴۰ جریب اجرا شد. برای این طرح‌ها ۳۰۰ دکور عظیم در جاهای مختلف استودیوی چینه چیتا در رم ساخته شد.

ben-hur-1959-ben-hur-1959-usa-ralisateur-william-wyler-b836j7وقتی باستان‌شناسی را برای دیدن از دکورها به رُم بردند، وی با ناباوری گفت: خدایا، این همان شهری است که عیسای ناصری در آن قدم زد!. میدان ارابه‌رانی به‌طور کامل ساخته شد و از هیچ شگرد کامپیوتری بهره نگرفتند. در اواسط سال ۱۹۵۹، ویلیام وایلر، کارگردان پرکار و سختگیر هالیوود برای کارگردانی این فیلم دعوت شد. نخستین کار این بود که هنرپیشه‌ای را برای بازی در نقش بن‌هور بیابند.

تمام بازیگران مشهور آن زمان در فهرست قرار داشتند. چارلتون هستون نیز برای بازی در نقش مسالا (رقیب رومی بن‌هور) در نظر گرفته شده بود. سرانجام وایلر بر آن شد تا هستون را برای ایفای نقش اصلی انتخاب کند، زیرا یک سال پیش از آن، با او همکاری خوبی در فیلم سرزمین بزرگ داشت. بازیگران دیگر یکی پس از دیگری انتخاب شدند. پیش از او مارلون براندو، ‌برت لنکستر و راک هادسن بازی در نقش جودا بن هور را رد کرده بودند

ویلیام وایلر به کارگردانی پرهزینه معروف بود. کمتر پیش می‌آمد که او صحنه‌ای را فقط یک بار فیلم بگیرد. بارزترین خصوصیت کار وایلر، کلوزآپ‌های متعددی در بن هور بود. یکی از عجایب این فیلم که در موفقیت آن نقشی به‌سزا داشته است، موسیقی قوی این فیلم است که میکلوش روژا، آهنگساز مجارستانی‌الاصل آن را به عهده گرفت.

برای ساخت فیلم بن هور در سال ۱۹۵۹ حدود ۱۵ میلیون دلار خرج شد. تدارکات اولیه آن ۱۰ سال و ساختنش یک سال به طول انجامید. ۴۹۶ نقش مهم با دیالوگ و صد هزار سیاهی لشکر و ۸ هکتار دکور و به طول یک دور کره زمین نگاتیو در این فیلم به کار گرفته شد.

مجسمه‌های به کار رفته در این لوکیشن از بیش از ۲۰۰ تندیس بزرگ بودند که برای ساخت آن‌ها از هزاران تجهیزات موجود در انبار استودیوی چینه‌چیتا استفاده شده بود.بیش از هزار کارگر از آغاز ژانویه سال ۱۹۵۸ میلادی ساخت این لوکیشن را آغاز کردند و لوکیشنی به طول ۲ هزار فوت و عرض ۶۵ فوت که نامش به عنوان بزرگترین تک لوکیشن فیلم در تاریخ سینما به ثبت رسید.

debbie_reynolds_auction_-_-ben-hur-_costumes_1959_5851596043نکات مهم دربارۀ فیلم بن هور
اکران بن هور در نوامبر ۱۹۵۹ از نیویوک آغاز شد و به سرعت برق تمام کشور را در نوردید. سرعت فروش آن بعد از بر باد رفته (۱۹۳۹) بالاترین رتبه در تاریخ سینما را دارد تا در نهایت رکورد خیره‌کننده ۹۰ میلیون دلار را ثبت کند.
۱۰۰ خیاط تنها برای دوختن لباس بازیگران به خدمت گرفته شدند و بیش از ۲۰۰ کارگر ماهر کار ساخت دکورها و ستون های غول آسا را انجام دادند.
۲۰۰ شتر، ۲۵۰۰ اسب و بیش از ده هزار سیاهی لشگر تنها بخشی از تدارکات عظیم این فیلم بود. فیلمبرداری بن هور بیش از ۸ ماه، شش روز در هفته و روزی ۱۲ تا ۱۴ ساعت به طول انجامید تا از این حجم راش حدود ۲۱۲ دقیقه فیلم اصلی استخراج شود.
۹ دقیقه سکانس ارابه رانی بن هور یکی از معروف ترین سکانس های سینماست که در ذهن بسیاری از مشتاقان این هنر مانده است و یا موسیقی متن معروف آن که بیش از ۱۵ سال، طولانی ترین موسیقی کار شده بر روی یک فیلم سینمایی بود.
بن هور به مدت ۹ ماه در شهر رم فیلمبرداری شد.
سازندگان برای فیلمبرداری برخی سکانس های معروف ارابه رانی ، مجبور شدند به هر ارابه ۳ اسب ببندند تا بتوانند نماهای نزدیک بهتری بگیرند؛ در صورتی که قانوناً می بایستی به هر ارابه ۴ اسب بسته می شد.
برای ساخته کشتی و صحنه کشتی در فیلم مدت زمان زیادی وقت گذاشته شد.
یکی از دوربین های بسیار نایاب و گران قیمت ۶۵ میلی متری جهان، در جریان فیلمبرداری سکانس ارابه رانی فیلم بن هور خراب شد.
برای ساخت این لوکیشن، ۴۰ هزار تن ماسه سفید از مکزیک به کشور ایتالیا وارد شد.

ویلیام وایلرخلاصه داستان فیلم بن هور
این فیلم داستان شاهزاده‌ای یهودی به نام جودا بن‌هور است که ناجوانمردانه به جرم سوءقصد به جان فرستاده سزار، توسط دوست رومی‌اش دستگیر و به بردگی و بندگی فرستاده می‌شود و دیگر اعضای خانواده‌اش هم به سیاهچال فرستاده می‌شوند. او پس از عبور از ماجراهای بسیار به وطن خویش بازمی‌گردد تا انتقام گیرد و خواهر و مادرش را رهایی بخشد…

جوایز اسکار فیلم بن هور
برندهٔ اسکار بهترین فیلم
برندهٔ اسکار کارگردانی برای ویلیام وایلر
برندهٔ اسکار نقش اول مرد برای چارلتون هستون
برندهٔ اسکار نقش مکمل مرد برای هیو گریفیث
برندهٔ اسکار فیلم‌برداری برای رابرت ال. سرتیس
برندهٔ اسکار طراحی صحنه الیزابت هافندن
برندهٔ اسکار طراحی لباس برای ویلیام. ای هورنینگ، ادوارد کارفاگنو و هیو هانت
برندهٔ اسکار جلوه‌های ویژه برای آرنولد گیسپی، رابرت مک‌دونالد و میلو لوری
برندهٔ اسکار تدوین برای رالف ای. وینترز، جان دی دانینگ
برندهٔ اسکار موسیقی متن برای میکلوش روژا
برندهٔ اسکار صدابرداری برای فرانکلین میلتون
نامزد اسکار فیلم‌نامهٔ اقتباسی برای کارل تونبرگ

حضور ویلیام وایلر در ایران
ویلیام وایلر در سومین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تهران در سال ۱۳۵۳، که بخشی از آن به بزرگداشت او اختصاص داشت، حضور یافت. در این برنامه ۱۱ فیلم از این کارگردان به نمایش درآمد.

6juu1yr9zpskqxztoqt69adql4zجوایز و افتخارات ویلیام وایلر
وایلر با سه اسکار بهترین کارگردانی همراه با فرانک کاپرا و پس از جان فورد (با چهار اسکار کارگردانی) جزء رکوردداران است. او با ۱۲ بار نامزدی اسکار بهترین کارگردانی رکورددار بیشترین نامزدی در این رشته است. او جایزهٔ اسکار بهترین کارگردانی را در سال‌های ۱۹۴۲ برای فیلم خانم مینی‌ور، ۱۹۴۶ برای فیلم بهترین سال‌های زندگی ما و ۱۹۵۹ برای فیلم بن هور به‌دست آورد. وی همچنین با کارگردانی ۳۱ بازیگر مختلف در نقشهایی که منجر به نامزدی اسکار شده با سیزده برد رکورد دار است.

ویلیام وایلر همچنین در سال ۱۹۵۷ برنده نخل طلای جشنواره فیلم کن را برای فیلم ترغیب دوستانه شد.

کاندیدای گلدن گلوب بهترین کارگردانی برای فیلم وارثه در سال ۱۹۴۹

فیلم‌شناسی ویلیام وایلر
آزادی‌خواهی ال. بی جونز (۱۹۷۰)
دختر بامزه (۱۹۶۸)
چگونه می‌توان یک میلیون دلار دزدید (۱۹۶۶)
گردآورنده (۱۹۶۵)
ساعت بچه‌ها (۱۹۶۱)
بن هور (۱۹۵۹)
کشور بزرگ (۱۹۵۸)
ترغیب دوستانه (۱۹۵۷)
ساعت‌های ناامیدی (۱۹۵۵)
تعطیلات در رم (۱۹۵۳)
ifmrktwehxen3ayzgw0dh1nzoaw gxyaszr00dlskqtciezdnzuwjrbداستان کارآگاه (۱۹۵۱)
وارثه (۱۹۴۹)
بهترین سال‌های زندگی ما (۱۹۴۶)
خانم مینی‌ور (۱۹۴۲)
روباه‌های کوچک (۱۹۴۱)
نامه (۱۹۴۰)
وسترنر (۱۹۴۰)
بلندی‌های بادگیر (۱۹۳۹)
پایان مرگبار (۱۹۳۷)
این سه نفر (۱۹۳۶)
دادزوورث (۱۹۳۶)
بیا و بگیرش (۱۹۳۶)
ساحره خوب (۱۹۳۵)
مشاور قانون (۱۹۳۳)
قهرمانان جهنم (۱۹۳۰)
دام عشق (۱۹۲۹)
شلیک نکن (۱۹۲۶)

iojrf0sr0fvoseaxlhf7wwobkvn cag0yroyailcm513l3mwdke8te5

 

 

 

 

 

 

 

منابع : وبسایت نقد فارسی – ویکی پدیا – IMDb
ویرایش و نشر : ایران ادیب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *