بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوود

– اینگرید برگمن : زاده ۲۹ آگوست ۱۹۱۵ در استکهلم، سوئد – درگذشته ۲۹ آگوست ۱۹۸۲ در لندن، بریتانیا

بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوودلندن، بریتانیا در ۲۹ آگوست ۱۹۱۵ از پدری سوئدی و مادری آلمانی به دنیا آمد. در کودکی مادرش را از دست داد. در مدرسه به او نقشی در نمایشی به نام Ett Brot (یک جرم)پیشنهاد شد.اما این کاملا بر خلاف رویه ی مدرسه بود.زیرا از دختران در مدرسه انتظار داشتند که سه سال از تحصیلشان را کامل کنند تا بتوانند چنین نقشهایی را بپذیرند.

در طول تعطیلات تابستانی اش،توسط یک استودیوی فیلمسازی سوئدی استخدام شد که در پی آن مجبور شد پس از یک سال تحصیل،آکادمی هنرهای دراماتیک را رها کند تا بتواند به طور تمام وقت کار کند.اولین نقشش پس از ترک مدرسه در سال ۱۹۳۵ در فیلمی به نام Munkbrogreven و همینطور یک فیلم که در در آلمان ساخته شد ، به نام Dievier Gesellen(چهار همراه) بود.

دوران هالیوود ۱۹۳۹-۱۹۴۹

میان پرده (Intermezzo) : یک داستان عاشقانه (۱۹۳۹)
اولین نقش برگمن در آمریکا هنگامی به وقوع پیوست که دیوید سلزنیک،تهیه کننده ی آمریکایی،او را برای بازی در فیلم میان پرده- که یک فیلم انگلیسی زبان بود ، دعوت کرد . این فیلم بازسازی شده ی فیلمی سوئدی با همین نام و با بازی خود برگمن است. او که نمی توانست به انگلیسی صحبت کند و از برخورد بینندگان هم مطمئن نبود،انتظار داشت بعد از بازی در این فیلم به کشورش سوئد بازگردد.به همین دلیل شوهرش “پیتر” به همراه دخترشان “پیا” در سوئد ماندند.

او در ششم می ۱۹۳۹ به لس آنجلس رسید و تا وقتی که اقامتگاه دیگری پیدا کند در منزل سلزنیک ماند.بر اساس گفته های پسر دیوید سلزنیک،پدرش درباره ی اینگرید چند نگرانی داشت: او انگلیسی صحبت نمی کرد،قد بسیار بلندی داشت،اسمش بیش از حد آلمانی به نظر می رسید و ابروهایش بسیار پر پشت بودند.به هر حال برگمن خیلی زود بدون نیاز به تغییر دادن ظاهر یا اسمش پذیرفته شد.

بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوودسلزنیک متوجه ترس برگمن از گریمور های هالیوودی- که ممکن بود اینگرید را به کسی تبدیل کنند که حتی خودش هم نشناسد- شد و به همین دلیل به آنها گفت که این کار را نکنند.او همچنین می دانست که زیبایی طبیعی برگمن به راحتی می تواند با زرق و برق های مصنوعی هالیوود رقابت کند.طی هفته های بعد،هنگامی که میان پرده درحال فیلمرداری بود،سلزنیک در حال ساختن فیلم “بر باد رفته” (Gone with Wind) هم بود.

سلزنیک در نامه ای به “ویلیام هربرت”،مدیر تبلیغات خودش،احساساتش نسبت به برگمن را اینگونه توصیف می کند:«خانم برگمن وظیفه شناس ترین بازیگری است که تا به حال با آن کار کرده ام.چرا که او اصلا به هیچ چیز جز کارش قبل و هنگام فیلمبرداری فکر نمی کند.او عملا هیچوقت استودیو را ترک نمی کند.حتی پیشنهاد داد که اتاق رختکنش را مجهز کنیم که او بتواند در تمام طول مدت فیلمبرداری همینجا بماند.

به دلیل اینکه در بر باد رفته تمام رختکن های بازیگرانمان اشغال شده بود مجبور شدیم که یک اتاق کوجکتر به او بدهیم.او با وجد به داخل اتاق رفت و گفت که تا به حال در عمرش چنین اتاقی نداشته است.همه ی اینها کاملا بی نظیر است.»میان پرده موفقیت عظیمی داشت و در نتیجه ی آن برگمن به یک ستاره تبدیل شد.

مجله ی لایف (Life magazine) برگمن را اینگون توصیف می کند: «دختری با قد بلند و با موهایی به رنگ قهوه ای روشن و چشمانی آبی و لبخندی گرم و سریع که بسیار خجالتی و مهربان است.»سلزنیک بی همتایی برگمن را تحسین کرد و همراه همسرش با اینگرید دوستان خوبی باقی ماندند.

بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوود۱۹۴۲: کازابلانکا (Casablanca)
بعد از اینکه آلمان جنگ جهانی دوم را آغاز کرد،برگمن که در آن زمان در آنجا فیلم چهار همراه را بازی می کرد،احساس گناه کرد زیرا در مورد شرایط کشور آلمان بسیار اشتباه قضاوت کرده بود.طبق گفته ی شارلوت چندلر(۲۰۰۷)یکی از زندگینامه نویسان برگمن،او در ابتدا به “نازی ها” فقط به عنوان یک انحراف موقتی و بسیار احمقانه تر از آنکه جدی گرفته شوند،نگاه می کرد.

او معتقد بود که آلمان جنگ را آغاز نخواهد کرد.برگمن احساس می کرد که افراد خوب آنجا اجازه ی این کار را نمی دهند. برگمن بعد از کامل کردن یک فیلم در سوئد و حضور در سه فیلم نسبتا موفق در آمریکا- شامل :آدم چهار پسر داشت(Adam Had Four Sons)، دیوانگی در بهشت(Rage in Heaven) و دکتر جکی و آقای هاید(Dr. JekyII and Mr. Hyde)-در سال ۱۹۴۲ در فیلمی به نام کازابلانکا در کنار هامفری بوگارت نقش آفرینی کرد که به عنوان بهترین نقش برگمن از آن یاد می شود.

در این فیلم او نقش لیسا،همسر نروژی زیبای ویکتور لازلو (با بازی پاول هنرید) را بازی کرد.برگمن فکر نمی کرد که کازابلانکا یکی از بازی های مورد علاقه اش بشود: «من فیلمهای زیادی بازی کردم که بیشترشان مهمتر از این فیلم بودند،اما تنها فیلمی که مردم همیشه می خواهند در موردش حرف بزنند کازابلانکاست. »هرچند او در سالهای بعد اظهار داشت: «فکر می کنم کازابلانکا برای خودش یک زندگی دارد.چیزی در مورد این فیلم اسرار آمیز است.به نظر می رسد این فیلم نیازی را تامین کرد،نیازی که قبل از فیلم وجود داشت،نیازی که با این فیلم پر شد. »

۱۹۴۳: زنگها برای که به صدا در می آید
بعد از کازابلانکا،با پیشرفت سلزنیک در شغلش،برگمن نقش ماریا را در فیلم زنگها برای چه کسی به صدا در می آید- که اولین فیلم رنگی او نیز بود- بازی کرد.وی با بازی در این فیلم اولین نامزدی جایزه ی اسکار خود را به عنوان بهترین بازیگر زن دریافت کرد.فیلم بر اساس رمانی با همین نام اثر ارنست همینگوی ساخته شده بود .

وقتی که کتاب به شرکت فیلم سازی پارامونت (Paramount Pictures ) فروخته شد ، همینگوی تعیین کرد که هیچ کس جز برگمن نباید این نقش را بازی کند .این ایده ی همینگوی بعد از دیدن برگمن در فیلم حادثه ی عشق در ذهن وی شکل گرفت. وقتی همینگوی برگمن را از نزدیک دید به او گفت: «تو خود ماریایی!»

۱۹۴۴: شعله ی گاز
سال بعد اینگرید اولین جایزه ی اسکار خود را به عنوان بهترین بازیگر زن برای نقش آفرینی در فیلم شعله ی گاز دریافت کرد. این فیلم توسط “جورج کوکور” کارگردانی شد و برگمن در این فیلم نقش همسری که در حال دیوانه شدن بود را داشت.به عقیده ی “تامسون” این فیلم نقطه ی اوج افتخارات برگمن در هالیوود بود.اینگرید پس از این فیلم در فیلم دیگری به نام ناقوس های سنت مری در نقش یک راهبه ظاهر شد.

بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوود۱۹۴۶: بدنام
برگمن در سه تا از فیلمهای آلفرد هیچکاک به نامهای افسون شده (۱۹۴۵)،بدنام (۱۹۴۶) و Under Capricorn (1949) حضور یافت. بدنام بر خلاف فیلمهای قبلی هیچکاک،تنها فیلم رنگی ساخته شده بود و این فیلم هیچوقت مانند همکاری های دیگر هیچکاک و برگمن،تحسینی دریافت نکرد.

۱۹۴۸: Joan of Arc
برگمن بار دیگر نامزد دریافت جایزه ی بهترین بازیگر زن برای فیلم Joan of Arc شد.این فیلم،یک فیلم مستقل بر اساس نمایشنامه ای از “مکسول اندرسون” بود که توسط “والتر وانگر” تهیه شد.Joan of Arc محبوبت زیادی بین مردم پیدا نکرد که دلیل اصلی آن رسوایی عشق بین برگمن و کارگردان ایتالیایی،روبرتو روسولینی بو که هنگامی که این فیلم هنوز روی پرده ی سینماها بود افشا شد.حتی بدتر؛فیلم نقد های فجیعی دریافت کرد و باوجود اینکه نامزد دریافت چند جایزه ی اسکار شد اما نامزد دریافت بهترین فیلم نشد.

پس از آن ۴۵ دقیقه از فیلم حذف شد که تا سال ۲۰۰۴ این قسمت های حذف شده به فیلم بازنگشت. در بین این سالها برگمن در چند نمایش تئاتر از جمله لیلیوم(Liliom)،آنا کریستی(Anna Christie) و Joan of Lorrain حضور یافت.به علاوه او در یک مصاحبه ی مطبوعاتی در واشینگتن دی.سی در مورد Joan of Lorrain از تبعیض نژادی در تئاتری که در آن بازی می کردند شکایت کرد.این باعث ارسال نامه های تنفر آمیز زیادی برای برگمن شد.

برگمن در جریان جنگ جهانی دوم به آلاسکا رفت تا به رژه ی سربازان آمریکایی خوش آمد بگوید.وی بعد از اتمام جنگ به همین هدف به اروپا رفت،در آنجا می توانست خرابی های به بار آمده توسط جنگ را ببیند.در این هنگام بود که برگمن رابطه ای را با عکاس معروف “رابرت کاپا” آغاز کرد.وی بعد از ایفای نقش در Arc of Triumph به سیگار معتاد شد زیرا در این فیلم نقش یک زن معتاد به سیگار را داشت.

۱۹۵۰-۱۹۵۷: دوران ایتالیایی با روسولینی
برگمن دوفیلمی را که از کارگردان ایتالیایی ، روبرتو روسولینی در آمریکا دیده بود شدیدا تحسین می کرد.در سال ۱۹۴۹ برگمن به روسولینی نامه ای نوشت و این احساسش را به او ابراز کرد و پیشنهاد داد که با هم فیلمی بسازند.همین باعث شد که برگمن در فیلم Stromboli بازی کند(۱۹۵۰).

بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیووددر طول مدت فیلمبرداری،برگمن عاشق روسولینی می شود و آنها با هم رابطه ای را آغاز می کنند و اینگرید از روسولینی پسری حامله می شود(متولد ۲ فوریه ی ۱۹۵۰).این رابطه باعث رسوایی بزرگی در آمریکا شد که حتی پای برگمن را به مجلس سنای آمریکا هم باز کرد و آنها اینگرید را تهدید کردند که دیگر حق ندارد به آمریکا باز گردد.

برگمن نقش یک راهبه را در فیلم ناقوس های سنت مری(۱۹۴۵) و نقش یک فرد مقدس را در فیلم Joan of Arc (1948) بازی کرد . او خودش بعدا تصدیق کرد: «مردم مرا در Joan of Arc به عنوان یک زن مقدس شناخته اند.اما من آن نیستم.من یک زنم،یک انسان دیگر. » در نتیجه ی این رسوایی،برگمن درحالی که همسر و دخترشان را ترک می کرد به ایتالیا بازگشت و از همسرش پیتر طلاق گرفت و نزاعی هم بین این دو بر سر دخترشان در گرفت.

برگمن و روسولینی در ۲۴ می ۱۹۵۰ ازدواج کردند.آنها علاوه بر پسر اولشان “رناتو” (Renato) صاحب یک دوقلوی دختر شدند(متولد ۱۸ جون ۱۹۵۲) : ایزابلا روسولینی،بازیگر و مدل و فرزند دیگر ، ایزوتا اینگرید روسولینی،استاد ادبیات ایتالیایی.
روسولینی پنج فیلم با حضور برگمن را طی سالهای ۱۹۴۹ و۱۹۵۰ ساختکه عبارت اند از : استرومبولی ((Stromboli ، اروپا ۵۱ (Europa 51)،سفری به ایتالیا (Viaggio in Italia)،Giovanna d’Arco al rogo و فیلم La Paura .در ،اولین همکاری برگمن و روسولینی، کاراکتر برگمن بیننده را به مبارزه می طلبید و روسولینی هم ترجیح می داد تا بدون متن کار کند.

همین برگمن را مجبور کرد که برای بازی در بیشتر صحنه ها از واقعیت الهام بگیرد. بعد از اینکه برگمن از روسولینی جدا شد،در یک فیلم کمدی-رمانتیک در نقش یک ملکه ی لهستانی که به خاطر توطئه چینی دستگیر شده بود،نقش آفرینی کرد. با وجود اینکه این فیلم،فیلم موفقی نبود اما بازی برگمن در این فیلم به عنوان یکی از بهترین اجراهای برگمن شناخته شد.

بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوود۱۹۵۷ به بعد
با نقش آفرینی برگمن در سال ۱۹۵۶ در فیلم آناستازیا، او یک بازگشت پیروزمندانه به پرده ی سینماهای آمریکا داشت و دومین جایزه ی اسکار خود را هم به عنوان بهترین بازیگر زن دریافت کرد. وی یکی از معدود کسانی است که توانست سه جایزه ی اسکار بگیرد. سومین جایزه ی اسکارش با بازی در فیلم ” قتل در قطار سریع السیر ” (Murder on the Orient Express ) به وی تعلق گرفت.

برگمن می توانست به زبان های سوئدی(زبان مادری اش)،آلمانی(زبان دومش که در مدرسه آموخت)،انگلیسی(هنگامی که به آمریکا آورده شد یاد گرفت)،ایتالیایی(هنگامی که درایتالیا زندگی می کرد یاد گرفت) و فرانسوی(زبان سومش که در مدرسه آموخت)صحبت کند.او در تعداد زیادی از فیلمهایی به هر یک از این زبان ها بازی کرده است.

آخرین نقش او زنی به نام گلدا(۱۹۸۲)
در سال ۱۹۸۲ به او پیشنهاد بازی در مینی سریالی به اسم زنی به نام گلدا(A Woman Called Golda) شد که مضمون این سریال توسط گلدا میر(Golda Meir) نخست وزیر اسرائیلی، داده شد.این آخرین نقش ایفا شده توسط برگمن بود که برای بازی در آن برنده ی جایزه ی امی به عنوان بهترین بازیگر زن شد.

برگمن پس از مدتی طولانی مبارزه با سرطان سینه در سال ۱۹۸۲ در شصت و هفتمین سالگرد تولدش از دنیا رفت.بدنش در لندن سوخته شد و خاکسترهایش به سوئد برده شد و در آنجا مقداری از آنها پراکنده شده و مقداری دیگر از آن در کنار والدینش در استکهلم به خاک سپرده شد.

زندگی شخصی اینگرید برگمن
برگمن در سال ۱۹۳۷ در سن ۲۱سالگی با “پیتر لیندستروم” که یک دندانپزشک بود ، ازدواج کرد و یک سال و نیم پس از آن صاحب دختری به نام پیا شدند. وی بعد از اینکه درسال ۱۹۴۰ به آمریکا بازگشت،قبل از اینکه به ادامه ی بازی در فیلمهای هالیوودی بپردازد در Broadway بازی کرد.سال بعد همسرش به همراه دخترشان از سوئد به آمریکا آمدند.

پیتر در نیویورک ماند و آنجا در دانشگاه روکستر(University of Rochester)ادامه ی تحصیل داد.برگمن هم به نیویورک سفر می کرد و در خانه ی اجاره ایشان سکونت کرد. ملاقات های او از چند روز تا چند ماه به طول می انجامید. پیتر بعدا به سانفرانسیسکو،کالیفرنیا- جایی که دوران انترنی خود ر در آنجا گذراند- نقل مکان کرد.

بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوودجوایز و افتخارات مهم اینگرید برگمن

جایزه اسکار
برگمان پس از کاترین هپبورن (با چهار اسکار)، مشترکاً با مریل استریپ، جک نیکلسون، والتر برنان و دانیل دی-لوئیس (هرکدام با سه جایزه)، جزو رکوردداران بردن اسکار بازیگری است.

جایزه گلدن گلوب
برنده بهترین بازیگر نقش اول زن – ۱۹۴۴
برنده بهترین بازیگر نقش اول زن – ۱۹۴۵

فیلم‌شناسی اینگرید برگمن
سال فیلم نقش
۱۹۳۲ ‘ Girl Waiting in Line
۱۹۳۵ The Count of the Monk’s Bridge Elsa Edlund
۱۹۳۵ موج شکن Karin Ingman
۱۹۳۵ خانواده سوئدی Astrid
۱۹۳۵ Valborgsmässoafton Lena Bergström
۱۹۳۶ سمت آفتابی Eva Bergh
۱۹۳۶ میان پرده
(نسخه اولیه سوئدی) Anita Hoffman
۱۹۳۸ دلار Denna Balzar
۱۹۳ صورت یک زن Anna Holm, aka Anna Paulsson
۱۹۳ چهار همدم Marianne
۱۹۳۹ تنها یک شب Eva Beckman
۱۹۳۹ میان پرده: یک قصه عشق
(نسخه آمریکایی) Anita Hoffman
۱۹۴۰ شب ژوئن Kerstin Norbäc — aka Sara Nordanå
۱۹۴۱ آدام چهار پسر داشت Emilie Gallatin
۱۹۴۱ شب نشینی در بهشت Stella Bergen Monrell
۱۹۴۱ دکتر جکیل و آقای هاید Ivy Peterson
۱۹۴۲ کازابلانکا Ilsa Lund
۱۹۴۳ زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند María
۱۹۴۳ سوئدی‌ها در آمریکا (موضوع کوتاه) بجای خودش
۱۹۴۴ چراغ گاز Paula Alquist Anton
۱۹۴۵ گذرگاه ساراتوگا Clio Dulaine
بیوگرافی اینگرید برگمن ، فوق ستارۀ سوئدی دهه چهل هالیوود۱۹۴۵ طلسم‌شده Dr. Constance Petersen
۱۹۴۵ زنگ‌های کلیسای مریم مقدس Sister Mary Benedict
۱۹۴۶ American Creed (موضوع کوتاه) بجای حودش
۱۹۴۶ بدنام Alicia Huberman
۱۹۴۸ طاق نصرت Joan Madou
۱۹۴۸ ژاندارک ژان‌دارک
۱۹۴۹ در برج جدی Lady Henrietta Flusky
۱۹۵۰ استرومبولی Karin
۱۹۵۲ اروپا ۵۱ Irene Girard
۱۹۵۳ ما، زنان (segment: “Ingrid Bergman”) بجای خودش
۱۹۵۴ ژاندارک بر صلیب Giovanna d’Arco (Joan of Arc)
۱۹۵۴ سفر در ایتالیا Katherine Joyce
۱۹۵۴ ترس Irene Wagner
۱۹۵۶ آناستازیا Anna Koreff/Anastasia
۱۹۵۶ النا و مردانش Elena Sokorowska
۱۹۵۸ بی ملاحظه Anna Kalman
۱۹۵۸ مهمانخانه ششمین خوشبختی Gladys Aylward
۱۹۶۱ دوباره خداحافظ؟ Paula Tessier
۱۹۶۱ کولکا، دوست من (Uncredited Cameo)
۱۹۶۴ ملاقات Karla Zachanassian
۱۹۶۴ رولز-رویس زرد Gerda Millett
۱۹۶۷ استیمولانتیا (اپیزود: گردنبند) Mathilde Hartman
۱۹۶۹ گل کاکتوس Stephanie Dickinson
۱۹۷۰ Henri Langlois (مستند) بجای خودش
۱۹۷۰ قدم زدن در باران بهاری Libby Meredith
۱۹۷۳ از پرونده‌های اشتباه خانم باسیل فرانکویلر Mrs. Frankweiler
۱۹۷۴ قتل در قطار سریع‌السیر شرق Greta Ohlsson
۱۹۷۶ موضوعی از زمان Countess Sanziani
۱۹۷۸ سونات پاییزی Charlotte Andergast

 

 
منابع : ویکی پدیا – cinemacenter.ir – imdb
ویرایش و نشر : ایران ادیب

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *